opracowane przez lekarza weterynarii (nick “zalatany”)

Nawet zdrowy kot wymaga wizyt u weterynarza. Raz na rok szczepienie, odrobaczenie 2-4 razy w roku.
W pierwszym roku życia małego kociaka czeka nas podwójne szczepienie, odrobaczanie oraz
kastracja.

Z chorym kotem należy natychmiast udać się do weterynarza. Najbezpieczniej jest zanieść tam kota w transporterze. Kot czuje się wtedy bezpiecznie, a my mamy pewność, że, w razie paniki lub strachu, nie wbije nam się w różne części ciała pazurami i wyrwie się np. na środku ulicy pod pędzące auto. W zimie kota trzeba zabezpieczyć przed zimnem nawet w drodze do samochodu, ponieważ łatwo go wtedy przeziębić.

Cena podstawowego szczepienia to 35-40 zł
Odrobaczanie 5-15 zł
Kastracja kota 70-100 zł , kotki 130-200 zł

Program szczepień u kotów:

Zazwyczaj szczepionki podaje się podskórnie, między łopatkami lub kark.

- 8-10 tygodni: koci katar (herpeswirus typ 1, kaliciwirus), panleukopenia

- 11-13 tygodni: koci katar (herpeswirus typ 1, kaliciwirus), panleukopenia

- kolejne szczepienie w rok po poprzednim : koci katar (herpeswirus typ 1, kaliciwirus), panleukopenia

- następne szczepienia co 2-3 lata: koci katar (herpeswirus typ 1, kaliciwirus), panleukopenia

- w przypadku kotów wychodzących oraz żyjących w dużym zagęszczeniu wskazane jest powtarzanie szczepień co roku przez całe życie

Szczepienia na inne choroby:

- wścieklizna: nie ma obowiązku ustawowego szczepienia wścieklizny u kotów w Polsce. Nie ma sensu wykonywania szczepienia u zwierząt, które przebywają jedynie w domu. W przypadku zwierząt wychodzących pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie powinno mieć miejsce 3 tygodnie po drugim szczepieniu przeciwko kociemu katarowi i panleukopenii (wiek ok. 14-16 tygodni). Kolejne szczepienia należy powtarzać co 2 lata
- białaczka: szczepienie białaczki budzi spore kontrowersje. Nie powinno się go wykonywać u kotów, u których nie przeprowadzono testów białaczkowych. Szczepienie wykonuje się dwukrotnie, w odstępie 3-tygodniowym, najlepiej u kota kilkumiesięcznego. Szczepienie jest wskazane jedynie u kotów żyjących       w dużym zagęszczeniu oraz u kotów wychodzących i wtedy powinno być odnawiane co 3 lata. Szczepić powinno się w nogę, z powodu ryzyka powstania w miejscu iniekcji mięsaka poszczepiennego – nowotworu o dużej złośliwości. Zaszczepienie w nogę daje szansę, ze amputacja powstrzyma chorobę.

- chlamydioza: kolejna kontrowersyjna szczepionka, o wątpliwej skuteczności i częstych odczynach poszczepiennych. Generalnie nie polecam szczepienia kotów przeciwko chlamydiozie.

Generalnie szczepionki można podawać podskórnie, w kark, lub domięśniowo, najlepiej w mięśnie ud. Preferuje się podawanie podskórne ze względu na wolniejsze wchłanianie preparatu, co pozostawia więcej czasu lekarzowi w przypadku rozwijania się reakcji alergicznej – wstrząsu.

Niektóre szczepionki, takie jak przeciw białaczce czy chlamydiozie, mogą powodować powstawanie mięsaków poszczepiennych. Warto je podawać w kończyny miedniczne, najlepiej podskórnie – w razie rozwoju choroby kończynę można amputować, a tułowia nie. Niektórzy z tego powodu eksperymentują
ze szczepieniem w ogon.

Odrobaczanie kotów

Plan odrobaczania dla kotów:

- pierwsze odrobaczenie w wieku ok. 4 tygodni

- kolejne w wieku ok. 6 tygodni

- później odrobaczanie co pół roku w przypadku kotów domowych lub co 3 miesiące w przypadku kotów wychodzących albo polujących

Co zrobić, gdy stwierdzimy obecność pasożytów w kale lub wymiocinach:

Mój ulubiony preparat w tej sytuacji (wybór subiektywny, ale poparty wynikami ) to Aniprazol

- podaje się go przez 3 kolejne dni w dawce 1 tabletka na 10 kg masy ciała

- dwa tygodnie przerwy

- znów Aniprazol przez 3 kolejne dni w dawce 1 tabletka na 10 kg masy ciała

Uwagi dotyczące odrobaczania:

- jedynie odrobaczanie jednocześnie wszystkich zwierząt domowych ma sens. Podanie leków różnym zwierzętom w różnych terminach nie ma sensu

- po podaniu leku przeciw robaczego może dojść do rozwolnienia

- ważne jest, by nie podawać dużej, adekwatnej do masy ciała, dawki leku zwierzęciu, które jest podejrzane   o silne zarobaczenie. Duża dawka leku może spowodować jednoczesną masową śmierć pasożytów jelitowych, co zazwyczaj kończy się zatkaniem światła jelit i ich niedrożnością. Dodatkowe zagrożenie
sprawia fakt, iż rozpadające się w tej sytuacji martwe nicienie są źródłem niezwykle silnych alergenów, które, jeżeli zostaną wchłonięte przez ścianę jelita, mogą doprowadzić do śmierci zwierzęcia w wyniku wstrząsu zazwyczaj poprzedzonego objawami neurologicznymi. Przy podejrzeniu silnego zarobaczenia
lepiej jest rozłożyć odrobaczenie na 2-3 dni, podając za każdym razem dawkę preparatu zmniejszoną o około 1/3 względem standartowej, adekwatnej do masy ciała zwierzęcia. Około godziny-dwóch po podaniu leku odrobaczającego powinno się podać niewielką ilość ciekłej parafiny doustnie. Ułatwi to wydalenie martwych pasożytów oraz utrudni ewentualne wchłanianie ich toksyn

(zalatany)

Postępowanie w nagłych przypadkach
opracowane przez lekarza weterynarii (nick “zalatany”)

Obtarcia, zadrapania, drobne skaleczenia:

- usunąć zanieczyszczenia np. silnym strumieniem przegotowanej wody

- zdezynfekować Rivanolem, wodą utlenioną, jodyną lub spirytusem
Rany opuszek, ugryzienia:

- delikatnie zdezynfekować Rivanolem lub wodą utlenioną (nie używać leków ścinających tkanki, takich jak jodyna czy spirytus)

- usunąć większe zanieczyszczenia jałowym gazikiem

- wypłukać Rivanolem lub wodą utlenioną

- przykryć jałowym gazikiem i udać się do lekarza weterynarii

- w przypadku głębokich ran kończyn z obfitym krwawieniem należy założyć opaskę uciskową na kończynę powyżej miejsca krwawienia, zabezpieczyć jałowym gazikiem w miejscu krwawienia raczej
(teraz tak się praktykuje opatrywanie) i udać się do lekarza weterynarii

Oparzenie gorącym płynem:

- miejsce oparzone przemywać delikatnie chłodną wodą

- w przypadku poważnych oparzeń po schłodzeniu zabezpieczyć oparzenie jałową gazą i udać się do lekarza weterynarii

- przy nieznacznych, miejscowych oparzeniach po schłodzeniu należy zabezpieczyć miejsce przed lizaniem

- nie należy na oparzenia stosować maści ani kremów

- w przypadku rozległych oparzeń dobrze sprawdzają się opatrunki wodno-żelowe Hydro-gel

Kleszcz wczepiony w skórę:

- kleszcza należy uchwycić pensetką lub specjalnym przyrządem do wyciągania kleszczy tuż przy skórze          i wykręcić, nie ciągnąć

- miejsce po kleszczu należy zdezynfekować

- kleszcza nie należy wyrywać, smarować tłuszczem ani przypalać

- w przypadku urwania głowy kleszcza należy udać się do lekarza weterynarii celem jej usunięcia – dookoła niej może rozwinąć się stan zapalny

Ciało obce w oku:

- w przypadku ziarenek piasku czy innych luźnych ciał obcych w oku można spróbować je wypłukać strumieniem przegotowanej wody albo delikatnie usunąć rogiem chusteczki czy szpatułką kosmetyczną

- w żadnym przypadku nie należy próbować usuwać samodzielnie ciał obcych wbitych w gałkę oczną !!! W takiej sytuacji należy zabezpieczyć oko jałową gazą i udać się do lekarza weterynarii

Coś utkwiło między zębami:

- objawy: ślinotok, niechęć do jedzenia, próbowanie wyjęcia sobie ciała obcego z pyska łapą, niepokój, czasami przykry zapach z jamy ustnej

- należy spróbować delikatnie usunąć ciało obce, chwytając je kleszczykami lub pensetą

- jeżeli nie udaje się tego zrobić samodzielnie, ciało obce jest wbite w tkanki lub znajduje się głęboko w gardle, należy udać się do lekarza weterynarii

Kontakt z chemikaliami:

(trudno to konkretnie opisać, bo wszystko zależy od rodzaju środka, z którym kot miał kontakt)

- generalnie należy szybko usunąć kota z miejsca zagrożenia

- miejsce zabrudzone chemikaliami należy spłukać silnym strumieniem wody lub delikatnie wytrzeć. Należy uważać, żeby nie wetrzeć przy okazji chemikaliów w skórę

- większość substancji organicznych można spróbować zmyć szarym mydłem

- w razie wypicia substancji chemicznej nie wolno prowokować wymiotów !!! Należy udać się do lekarza weterynarii, który udzieli fachowej pomocy.

- ewentualnie, jeżeli droga do weta jest daleka, można spróbować napoić kota mlekiem, które ma właściwości buforujące, zobojętniające

- w przypadku podejrzenia zatrucia strychnina lub trutka na szczury należy możliwie najszybciej udać się do lekarza weterynarii celem podania leków rozkurczowych i/lub zwiększających krzepliwość

- a w razie wystąpienia wymiotów nie tłumić ich farmakologicznie

Uszkodzenia mechaniczne:

(postępowanie zależy od ich powagi)

- w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek deformacji, nie używania kończyny należy udać się do lekarza weterynarii

- przy mniejszych urazach można stosować przez 2 dni 2-3 razy dziennie okłady z wody z lodem na 10-15 minut lub Altacetu w żelu

- nie należy wcierać żadnych maści przeznaczonych dla ludzi ani podawać ludzkich leków przeciwbólowych, zwłaszcza ibuprofenu

- można podać 1/10 czopka Pyralginy doodbytniczo 1-2 razy w odstępie 6 godzin

(“zalatany”)

Mój sposób na pazury – obcinać jak kot jest śpiący lub siostra trzyma kota, a ja obcinam pazurki.

Podawanie leków- tabletki rozkruszam, wsypuje do strzykawki, dolewam
wodę i wstrzykuje do pyska kota.

Rośliny trujące dla kota (opracowane przez Agusia)

Za ABC kociarza dziękujemy Fundacji Koci Pazur